Zer dago irudimenaren maletaren barnean?

Gure teknograman landu dugun gaiari bueltak ematen jarraitzen dugu eta jarraituko dugu! Miren Agur Meaberen poesia hau egokia iruditu zaigu hausnarketarako eta besterik gabe, irakurri eta disfruta ezazue! Norbaitek interesa badu www.miren-agur-meabe.com orrialdean bere lan gehiago dago zintzilikaturik.

Galdeketa

Non daude pozaldi horailetatik 
batzeko ginen taupada hordigarri haiek?
Non, belaontzien ezpalez 
eraikitzekotan ginen sutondo ibiltaria?
Non dago tigreen marrekin 
dekoratu nahi genuen aberri berria?
Non, iraganaren magalari atximurka eginez
berretsi gura genituen gure paisajeak?
Non geratu da gure lehen ohe hartako erloju ezberdina?
Non galdu dugu misterioaren ura,
zeinahi utopia bedeinkatzeko balio ziguna?
Non gorde duzu irudimenaren maleta?
Zer dago orain barruan?

MAGIS TB-rako logotipoa!

Kaixo lagunok!:

Pasaden ostiralean, inspirazio momentu bat izan genuen. Kriston bozeto pila egin ondoren, gure ideiak gorputza hartu zuen. Lortu genuen buruan genuena kanporatzea, eta hortxe atera zen gure artelana. Orain, zuen gustokoa izatea espero dugu.

Hemen bidaltzen dizuet gure sormen momentua:

TEKNOGRAMA: ESTREINALDIA

Beno, eskerrik asko Amaia zure hitzengatik, Oxkarra jasotzen duguneako diskurtsoa dirudi! Zuk ere lan handiya in dezu ta Aupa Gu!

Eta gure blogaren jarraitzaile zaren horri (ba al dago batenbat???): Gure teknografiaren estreinaldia biharko programaturik daukagu!! Klase garaian estrenatzea proposatuko diogu Estiri baina bestela, epe motzean elkarrikertuzen zintzilikatuko dugu. 

Zuen iritziak jaso nahi ditugu eta batez ere, Amaiak dioen bezela, hausnarketa bultzatu baina irrifarra galdu gabe!

HAUR MARRAZKIEN EBOLUZIO GRAFIKOA.

Gai hau Estitxuk azaldu zigunean, oso interesgarria iruditu zitzaigun. Askotan pentsatzen dugu haurrek egiten duten marrazkiek ez dutela ezer esan nahi, edota nahi gabe egindako zirriborroak direla. Baina ondo begiratzen baditugu, eta aukera izanda, pertsona berdinaren eboluzioa ikusiko bagenu, konturatuko ginateke nola joaten den aldatzen bere marrazteko era, eta nola joaten den poliki poliki errealitatea irudikatzen, gogo hori pizten zaielarik.

Bere garapenarekin batera, marrazketan aldaketak edo etapa desberdinak ikusi ditzakegu.

Guk marrazki batzuk aztertzen egon gara, eta egia esanda, desberdintasunak ikusi ditugu batzuen eta besteen artean.

Hauek izan dira gure azterketen emaitzak:

Marrazki hau 2 urtetako haur batek egina da. Karabaketa desordenatuan kokatu dugu. Ikusi dezakegu nola lerro mota desberdinak ikusi daitezkeen. Inongo intentziorik gabe egindakoak dira. Kolore bakarra erabiltzen du, eta askotan kasu handirik egin gabe egiten ditu marrak. Ez du bere eskuaren kontrola.

Marrazki hau 3 urtetako haur batek egina da. Garai aurreskematikoan kokatzen dugu. Ikusi dezakegunez, marra askoz kontrolatugoa da eta intentzio batekin egiten ditu. Haurrari galdetzen badiogu, bere marrazkiak zentzua hartzen dute, esanahi bat dute. Garai honetan bere espresatzeko gogoa oso handia izaten da.

Marrazki hontan berriz, ikusi dezakegu nola haurra kontzientegoa den egiten dituen marrak erlazio bat dutela beraien artean. Era ordenatu batean erabiltzen ditu eta kontrol gehiago du beraientan. 3 urtetako haur batek egin du marrazki hau, eta gure ustez, karabaketa kontrolatuaren etapan kokatzen dugu. Ikusi dezakegu nola kolore desberdinak erabiltzen saiatzen den.

Marrazki hau 4 urtetako haur batek egina da, eta garai aurreskematikoan kokatzen dugu. Hemen ikusi dezakegunez, pertsonak egiten saiatzen da, errealitearen itxura hartzen ari da. Marrazki hontan ikusi dezakegu nola pertsona bere burua, gorputza, besoak eta hankekin errepresentatzen saiatzen den. Besoak eta hankak lerro bakar batez adierazten ditu, eta gorputza konpaktu bat ere ikus dezakegu, borobil formakua. Hanketan ere zerbait berdina gertatzen dela ikusten dugu. Koloreak kasu ez du lehen mailako garrantzia.

Marrazki hau berriz, 5 urtetako haur batek egin du. Garai eskematikoan kokatzen dugu. Hemen ikusi dezakegu nola haurrak lur lerroa markatzen duen eta bere gainean berak nahi dituen elementu guztiak kokatzen dituen. Garai honetan, haurrak ondo kontrolatzen du lerroa, baina oraindik, tximinian ikusi dezakegunez, okertuta azaltzen da, oraindik ez dakielako nola jarri. Marrazki honetan eskemak du garrantzi handia.

Bukatu dugu teknograma!!

Atsaldeon kuadrila!:

Azkenean bukatu dugu gure laburmetraia!! Burukomin batzuk sortu dizkigu, baina tira, merezi izan duela uste dugu. Badakit oso era bitxian egin dugula lan, eta batzutan, zaila egin daitekeela mezua arrapatzen. Baina uste dugu, atsegina izango dela zuentzat, parra eragingo dizuela, eta hori ez dela gutxi gure bizitza hontan. Eta gainera, mezua ulertzen baduzue... ba gure asmoa beteko dugu!! Gure gogo eta denbora guztia jarri dugu lan honetan, eta espero dugu zuen gustokoa izatea.

Eskerrak eman behar ditut era pertsonalean bai Leireri (gure energia), bai Estiri (gure "PE") eta baita Joni(gure kamara) ere, beraiekin lan egitea plazer bat izan delako!! Muxu bat hirurontzat, eta aupa Güebines!!!!

Hemen bidaltzen dizuet gure bideoa amaitzeko egin behar izan genuen prestaketa:

TAILERRA:BEHATU, HAUSNARTU, ENTZUN ETA EZTABAIDATU, EZAGUTZA ERAIKI.

Azkeneko asteartean, irakurritako seigarren artikuluan proposatutako tailer interesgarria aplikatu genuen klasean. Bi talde egin genituen eta bakoitzean bi irakasle zeuden. Bakoitzari arte liburu bat eman zien Estitxuk: Picassorena bat eta Monetena bestea. Guk Picassorena landu genuen. Gure irakasleak Picassoren artelan bat aukeratu zuen eta galdera egin zigun: zer ikusten duzute hemen? Bakoitzak bere txanda errespetatuz ikusten zuenaren inguruan azalpenak eman zituen. Honela, besteak entzutea, txanda errespetatzea eta eztabaidatzea landu genituen. Artelanaren interpretazio desberdinak agerian jarri ziren. Honela, artearen interpretazioa oso pertsonala eta librea dela ikusi genuen.

Ondoren, Picasso berak artelanaren inguruan egindako azalpena irakurri zuen irakasleak. Behin hau amaituta, Picassori buruzko ipui bat irakurri zuen ikasle batek (Aupa Jon!) eta honela Picassoren bizitzari buruzko informazioa eskuratu genuen oso modu atseginean (Aupa Picasso!).

TEKNOGRAMA: ZAZPIGARREN SAIOA.

Azkenean bukatu deu!
Prozesu neketsu eta luzearen ondoren, ordenagailuari erronka irabazi diogu, capullo!
Goiz guztia pasa du guri zailtasunak jartzen, orain itzaldu, orain zintzilikatu, baina ez jaun-andreok, ez daki gure ordenagailu maiteak norekin ari den jolasean!

Behingoz esan dezakegu errealizadore lanak onik atera direla.

Oraindik azkeneko zatitxoa falta zaigu, praktiketakoa eta etorkizuna. Hurrengo batean komentatu dizuegu nola doan gure lana.
Espero dugu zailtasun gutxiago izatea, eta lana amaitzean, zuen gustokoa izatea. Ea eman nahi dizuegun mezua ondo iristen zaizuen, hori da gure asmoa eta.

Ongi izan eta hurrenarte!

TEKNOGRAMA: SEIGARREN SAIOA

Hau da gaur goizean ordenagailuak eskeini digun aurpegia: beltza! Joe, Movie-maker honekin erotu beharrean gaude! Bi minututxo editatzera ere ez gara iritsi ta zera, gure teknogramaren seigarren saioa in deu! Hori bai, ez dugu amore emango eta jarraituko dugu gogor gure laburmetraiarekin lanean. Bai hoixen!

Ta argi ta garbi geratu dadin gu lana txukun egiten saiatu garela, hemen ikusentzutezko froga.

Aitor Ortiz-en erakusketa.

Ondo hasitako irteera, istripu eta komeriez beteriko abentura batean bihurtu zen. Baina honen xehetasunak bukaerarako utziko ditugu.

Hasieran jaso genuen azalpena, nahiz eta pixka bat azkarra izan (denbora gutxi genuelako), oso interesgarria izan zen. Pixka bat begiak irekitzeko balio izan zigun. Haurrekin egiten dituzten ekintza ezberdinak azaldu zizkiguten. Harrituta gelditu ginen!!

Ondoren, Aitor Ortiz-en obra ikusteko aukera izan genuen. Gure hasierako inpresioa ona izan zen, baina inongo azalpenik gabe, ez genuen zehazki esanahia ulertzen. Hortxe ibili ginen argazkitxo batzuk ateratzen, handik eta hemendik.

Amaitzeko, obren esanahia edo eta erakusketaren gaia azaldu ondoren, artelanak beste era batera ikusi genituen. Zentzua ikusi genion, eta benetan oso interesgarria iruditu zitzaigun.

Pena pixka batekin geratu ginen, artelan guztiak ikusteko aukerarik ez genuen izan eta.

Hona hemen artelan batzuek zuen gozamenerako:

Jakin nahi al duzue nola amaitu zuen gure irteerak? Ba manifa bat topatu genuen autobusean geundela, eta hori nahiko ez balitz, ondoren istripu txiki bat izan zuen gure autobusak! Azkenean gure Jexus lehenago iritsi zen, eta hori oinez joan zela!!

TEKNOGRAMA: BOSTGARREN SAIOA

Irakasgaian, ezagutza teknologiko berriak eskuratzen ari gara eta hausnarketa sakonak ere egiten ditugu. Bestalde, gure taldeak nahikoa ez eta inkonszienteki hiztegi berria asmatzen ari garela konturatu gara! Bai, lehengo egunean Estitxuk ohartarazi zigun Movie Maker-arekin egiten ari garena TEKNOGRAFIA dela eta ez TEKNOGRAMA. Hala ere, gure hasierako inspirazioari jarraituz edo, gure lanari TEKNOGRAMA deitzen jarraitzea erabaki dugu!

Gaurko saioan, gauza gutxi aurreratu dugu. Egia esan, berandu hasi gara pendrive-a etxean utzi baitugu. Jon, tximista baten moduan, joan etorria egin du eta materiala segituan ekarri du. Azkenean, bideo bat ikusi, ostiraleko festa dela eta artikulu hau eta bestea irakurri behar dela...ordu erditxo bat geratu zaigu jo ta fuego gure laburmetraian aritzeko. Hori bai, Estibalitzek, bere interpretatzeko kapazitate izugarri horrekin, bere bigarren esaldia grabatu du eta izugarria izan da! Gure lanaren estreinaldirarte itxoin beharko duzue...

Getariko gida turistikoa!

Pasa den asteartean, martxoak 10, Getariko eskola batean egindako jarduera baten inguruko bideo bat ikusi genuen. Bertan, gida turistiko bat egitea proposatu zien haur hezkuntzako haurrei. Proposamena oso interesgarria iruditu zitzaigun, haurrentzako erronka polita.
Lehendabizi, baliabide ezberdinak erakutsi zizkieten adibide moduan, ondoren beraien lana egiteko aurreideiak izan zitzaten.
Gero, arbelean beraientzat garrantzitsuak ziren lekuak zerrendatu zituzten.
Ondoren, kalera irten ziren, eta leku horiek guztiak bisitatu zituzten, argazkiak atera, eta aldi berean ondo pasa. Hori bai dela egunari probetxua ateratzea!!
Amaitzeko, lanaren maketazioa egin zuten eta oso lan txukuna atera zitzaien. Haur guztiak hartu zuten parte, oso gustura ibili ziren.
Guri asko gustatu zitzaigun. Haurren elkarrekintza bultzatuz, beraien iniziatiba eta autonomia, alderdi ugarik parte hartu zuten ekintza kolektibo honetan.
Lan honekin ikusi dugu nola oso gauza interesgarriak egin daitezkeen haurrekin, polittak benetan polittak!!
Oso kuriosoa iruditu zitzaigun nola haurren interesguneak ez datozen gure interesguneekin bat: hordartza, parkea, frontoia, kiroldegia...
Horrelako ekintza gehiago egin beharko genituzkeela uste dugu.

IKERTZE TALDEA

Martxoaren 6an Ikertze taldekoak etorri ziren arte eta filosofia batera lantzeko duten proiektua aurkeztera. Hasieran zaila egiten zitzaigun loturarik aurkitzea bi gai hauen artean. Leireren azalpenek eta proposatu ziguten jarduerak argitu zizkiguten gure hasierako galderak. Baliabide gutxirekin eta gai berdinaren inguruan (zabalera eta altuera) oso artelan desberdinak atera ziren. Ondoren mantendu genuen elkarrizketan eta egin zizkiguten galderen bidez gauza asko landu daitezkela frogatu genuen. Galdera irekien bitartez egindako artelanen inguruko hausnarketa bideratu zuten.

TEKNOGRAMA: LAUGARREN SAIOA.

Gaurko astearte honetan, arazotxo tekniko ugari izan ditugu. Ez al du teknologi honek gure sormena izoztuko?



Hala ere komeriak izan ditugu gure txirularen zorroa kokatzen, botoia itsi edo irekita utzi (hala ere Oihanaren zorroa, hori bai zorroa!), ditxosozko txirula zorrotxoa, sartu zara gure teknograman!


Gaur ere, gure Andoaingo "PE"k grabatu du bere zatitxoa! Hemendik Bollibudera!
Itxura, itxura, badu gure lanak, baina ze itxura?
Hala ere umorea ez zaigu falta, eta lan dezente egin dugu. Ea hurrengoan hobeto moldatzen garen teknologiekin...

Nagel-en erakusketako bideoa

Asteartean ikusi genuen bideoaren inguruko hausnarketa azkar bezain azalekoa egin eta gero, haurrak erakusketa batetara (edo batzuetara) eramatea, sormena eta inspirazioa garatzeko balio handiko jarduera dela ondorioztatu dugu, beste gaitasun batzuekin batera.
Bideoan ikusi ahal izan genuen moduan, haurrei arte lanak ikusteko aukerak ematen bazaizkie, agian erreferentziak eraikiko dituzte eta hauek inspirazio iturri izan daitezke. Horretarako, ordea, jarduerak ongi gidatuak izateak garrantzia handia duela uste dugu; hau da, irakasleak, erakusketako arduradunak, artistak edo dena delakoak, haurrek, ikusgai dauden arte-lanetan arreta jarri dezaten lortu behar du, bideoan ikusi den bezala: arte-lana begiratu eta ukitu (ukitu badaiteke!) ondoren, zer ikusten duten, zer izan daitekeen, gustatzen zaien, etab. bezalako galderak eginaz, interesa piztu eta irudimena landuko bait dute.
Eta bideoaren bukaeran ikusi ahal izan den bezala, erakusketatik bueltan haurrek egindako arte-lanei erreparatu besterik ez dago, zenbaterainokoa den duten irudimena eta sormenerako gaitasunaz jabetzeko.
Andres Nagel-ek ikusi ote ditu haurren arte-lan hauek?

TEKNOGRAMA:HIRUGARREN SAIOA

Gaurko saioan, Movie Maker-arekin ibili gara jo ta ke, irudiak, bideoak, trantsizioak eta bestelakoak sartzen. Oraindik amaitu gabea dago gure proiektua baina martxa ona hartu du. Estibalitzek bere esaldi famatua grabatu du: "Nik ez dut irudimenik" Penelope Krutzek ez luke hobe ingo!

Ta gaurko protagonista...Jon! ZORIONAK!

TEKNOGRAMA: BIGARREN SAIOA

Bigarren saio honetan, gure ideiei forma ematen hasi gara. Lan desberdinei argazkiak atera dizkiegu eta gelan ere zenbait lan egin ditugu. Gure gelakideei laguntza pixkat eskatu diegu, esku asko behar baikenituen eta beraz, eskerrikasko Nekane, Leire, Patricia ta Naiarai!
Lanian gogor ta pulamentuz gabiltzala frogatzeko, hor doa gure bidiyua!

Kaixo Begoña.
Ahoa bete hortz utzi gaitu zure idatziak. Ez genituen gure galderen erantzunak horren denbora laburrean espero eta sorpresaz harrapatu gaituzu. Ezustekoa ona izan da, irakaskuntzan esperientzia handikoa zaitugun horren eritzi eta erantzunek, gure aurreritziak sendotu egin dituelako eta hemendik aurrera eztabaidarako, zalantzak argitzeko edo eta eritziak emateko sarean lagun izango zaitugulako. Dena den, eta zuk ongi diozun legez, dena ez da txuria edo beltza. Eta txuria den sorpresa honek ere badu halako ttantto beltz bat: zure idatziari erantzuteko buruhausteak sortzen digun nekearen putada, hain zuzen ere.
Alfabetatzea gaitasun konkretu bat eskuratzea dela ulertzen dugu guk, eta beraz, beste gaitasunek duten garrantziaren maila bera duena eta afektibitatean zalantzarik gabe eragina duena. Baina, egoera guztietan eman behar al zaie gaitasun guztiei garrantzia bera Haur Hezkuntzan? Eta alfabetatzearen lanketari gainontzeko beste zenbait gaitasunen lanketari baino denbora gutxiago eskaini nahi dion Haur Hezkuntzako irakaslea, ez al da benetako garapen integrala lortzeko hezkuntza ematen ari, baldin eta modu horretara, ikasturte horretako ikasle konkretu horiengan alderdi afektiboan, emozionalean eta sormenari dagokionean hobekuntza nabariak ikusten baditu?
Izan ongi!
Sormena

TEKNOGRAMA: LEHENENGO SAIOA

Gaur hasi gara gure taldeko teknogramaren gidoia sortzen. Bakoitzak bere autobiografian idatzitakoa aipatu du eta Estitxuk proposatu dizkigun galdera desberdinak komentatu ditugu. Nahiko hitz egin dugu irudimenaren inguruan eta honen lanketaz. Gainera, Ken Robinsonen bideoarekin gogoratu gara eta bertan bota duen ideia bat hartu dugu gure teknograman adierazteko: eskolan, adierazpen plastikoak Haur Hezkuntzatik Batxilergora egiten duen garapenean, gorputz guztia erabiltzetik burua soilik erabiltzera pasatzen da. Bi minututako lantxo bat izango denez, hobe da ideia bat ondo lantzea.

Ideia hau lantzeko pentsatu duguna zera da: Hasieran gure eskuak grabatu genitzake margotzen ari direla edo plastilina manipulatzen ari direla. Tartekatuz, haurren argazkiak sartuko genituzke jarduera desberdinetan eta agian beren ahotsak ere sartuko genituzke (oihuak...). Momentu batean, autobiografia bakoitzean deigarriena izan den ideia sartuko genuke. Adb: "Nik ez dut irudimenik". Honen ondoren eskolako beste etapa bat ordezkatzen duten irudiak jarriko genituzke. Pixkanaka, hauetan antzemango da lana geroz eta indibidualizatuagoa zela.

Hau da oraingoz gure lanaren laburpena. Ondo ulertu ez bada, goian atxikitu dugu egindako lanaren eskema. Orain askoz ere hobeto ulertzen da, ezta?;)

¿QUÉ ESTÁ PASANDO?

Artikulu honen hasieran egiten den galderak arreta berezia piztu digu: "Gure eskolak prest al daude, oso azkar aldatzen ari den XXI. mendeko mundu honetan ikaslego eta arazo sozialen aniztasunari erantzuteko?" Esparru honetako gure ezagutzak urriak badira ere, taldeko laurok pentsatzen dugu egungo hezkuntza sistema honek ez gaituela prestatuko gure etorkizuneko ikasleen beharrei erantzuteko. Zergatik pentsatzen dugu hau? Arrazoi ezberdinengatik. Alde batetik, jasotzen ari garen formakuntzak ez du ziurtatzen erabiliko dugunik. Honekin ez dugu esan nahi jasotako ikasgaietatik ezagutza berriak lortu ez ditugunik edo eta baliagarriak gertatuko ez zaizkigunik, ez; eduki teoriko asko eta praktika gutxi eman ditugula baizik. Emandako ikasgaiekin eta hiru hilabeteko praktiketako esperientziarekin bakarrik ezinezkoa da irakasleen kalitatezko formakuntzarik lortzea. Jakina da teoria ezberdinak ezagutzea oso lagungarria dela kalitatezko irakaskuntza bat emateko, baina, teoria horiek praktikara eramatea ezinbestekoa da eta ematen zaiona baino garrantzia handiagoa eman beharko litzaioke. Ikasitakoa ez dugu oraindik egoera erreal batean praktikan jarri, beraz, oraindik ez dakigu zenbateraino baliagarriak izango zaizkigun. Tresnak agian ezagutuko ditugu baina erabiltzeko aukerarik eskaintzen ez badigute...
Bestalde, ikastetxe batean irakasleak bere gustokoa duen metodologia aplikatzeko askatasuna zenbaterainokoa den ere ez dakigu. Adibidez, gure irakasteko modua ikastetxeko zuzendariaren, hamar urte irakaskuntzan daramatzan aldameneko gelako irakaslearen edo eta ikasle baten gurasoen gustokoa ez bada, nola egin aurre halako egoera bati? Zenbateraino gaude ohiko hezkuntza sistemaren edo lanean jardungo dugun ikastetxeko irakaskuntza ereduaren menpe? Demagun, Haur Hezkuntzan hasten garenean, afektibitateari eta ikasleen gaitasunei arreta gehiago jartzen diegula hauek alfabetatzeari baino. Lankideen aldetik babesik izango al genuke? Gure irakasteko eredua aldatzera behartuak izango al gara? Eta unibertsitatean ikasitako guztia?
Jakin beharko genituzkeen galdera hauen erantzunak ezagutzeke gaude oraindik, irakasle tituloa eskuratzeko karreraren erdia eginda dugun honetan. Zenbateraino gauden erakunde, zuzendari, irakasle eta gurasoen ereduen menpe ziur ez jakiteak, lanean hasten garenean tituloarekin baina “en pelotas” harrapatuko gaituelakoan gaude; eta, ikastetxearen irakaskuntza eredua gure gustokoa ez delako zoritxarreko halako egoera batean aurkitzen garenean, babesik ezean, trenaren bagoi horretan sartuko garen ustea dugu eta ondorioz, etorkizuneko gure ikasleen beharrei, agintariek ezarritako ereduarekin erantzutera derrigortuak.

SAREAN IKASI "Aprender en red"

Testu honetan, ikuspegi berri bat azaltzen dute: irakasleak/hezitzaileak beren formakuntzaren pertsonai nagusiak dira. Hezitzaileen garapen profesionala estimulatzen duten politikak bultzatu behar du:

• Komunitate profesionalen parte bihurtzen dituzten antolakuntzen alde egin.
• Bertako jakintzari (saber local) garrantzia eman.
• Kontestu zehatzetan ematen diren arazoen bereizgarritasunaz konturatu.
• Kanpo jakintza (ikertzaileek eraikia) bezain garrantzitsua da barne-jakintza (irakasleek eraikia).

Hau guztia aurrera eramatea ez da erraza. Horretarako, aspalditik "heziketa berrikuntzaren sareak" martxan jarri ziren. Hauetan parte hartzen duten pertsonek inplikazio handiz egiten dute, eta beren lanarekin konpromezu handia dute. Enpatia lantzen dute, honek irakaskuntzan ekarriko duen onura kontutan izanik.

Irakaslearen papera AKTIBOA da, eta orainarteko formakuntza klasikoarekin kontrajartzen da. Izan ere, formakuntza hau mintegi, ikastaro eta bestelakoez osatzen denean, irakaslearen papera pasiboa baita.

National Writing Project (NWP) da honen adibide bat. Irakasleak errealitateari buruzko ideia objektiboagoa lortzen du eta erabilgarria den ezagutza bat eskuratzen du, gero klasean martxan jarriko dena. Esperientziak konpartitzen dituzte eta beraietaz ikasi.
Irakaslea erdigunean kokatzen dute eta horrela sentiarazten diete egiten dituzten ekintzekin.
Proiektu honetan egiten diren jarduerekin irakaslea "jatorra" izatetik, kritika konstruktiboak egitera pasatzen da.

Azkenik, konpartitze prozesuaren aberastasuna da nabarmendu nahi genukeena. Hau lortzen da besteekin konfidantza eskuratzen den heinean.

SORMENA ZERTARAKO?

Sormena oso garrantzitsua da gure egunerokotasunean. Baina zer da sormena? Oso zaila da galdera honi hitzez erantzutea baina irudi batekin oso ondo ulertzen da. Sormena etengabean erabiltzen dugu eta bidean aurkitzen ditugun hainbat oztopo gainditzen laguntzen gaitu. Hara adibide garbi bat! Unibertsitatera goizeko 10tan joaten garenean...sormenaz aparkatzea besterik ez zaigu geratzen! Ez al da ala?

KEN ROBINSONEN BIDEOA

Bideo hau ikusi eta gero, azaldu dituen adibideekin argiago geratu zaigu sormenari mugak jartzen zaizkiola egungo hezkuntza sisteman. Edukien hierarkizazioak buruko jarduerak gorputzeko jardueren gainetik jartzen ditu.

Bestalde, haurrak akatsak egiteari ez dio beldurrik. Edozein arazoren aurrean erantzunak baditu eta naturaltasunez ematen ditu. Baina haurtzarotik errorerik ez egitera bultzatzen gaituzte eta ondorioz sormenerako gaitasuna murrizten da. Askotan ikusi dugu nola arazo baten aurrean zer nolako erantzunak ematen dituzten! Haurrek beren ideiak eraikitzen dituzte, inork ez die mugarik jartzen. Baina urteak pasa ahala, irakasleak horiek guztiak bide beretik zuzentzen dituzte, kalko berdinarekin egindako ikasleak atera nahiean. Bidean, sormena delako hori itzaltzen joaten da, ez diote garrantziazko lekurik eskeintzen irakaskuntzan.

Etorkizuneko irakasleak izango garenok erantzunkizun handia daukagu gai honetan. Gure irakaskuntza eredua ez da egokiena izan orain arte baina inoiz ez da berandu. Zergatik ez lan egin gure helburua lortzeko?Zein garrantzia du sormenak guretzat?Nola landu dezakegu? Galdera hauek abiapuntu izan daitezke gure etorkizuneko lanerako. Ez ditzagun inoiz ere ahaztu.

Bestalde, ezin dugu ahaztu, eskola sistema batean lan egingo dugula eta aldaketa guztiak ez daudela gure esku. Gaur egungo sistemak unibertsitateko irakasle plurititularrak ekoiztea du helburu. Honetarako, haurren eta gazteen garunak garatzeko gaiak besterik ez ditu lantzen. Artea lantzen denean, askotan bideratua izaten da, akatsik egin ez dezaten (sormenean akatsik egongo balitz bezela!). Ken Robinsonek oso argi uzten du artean ere badagola mailaketa bat eta honen arabera, gorputz espresioa galtzen ateratzen da. Inork gogoratzen al du gorputz espresioaren lanketa eskolan? Plastikarekin bezela, gorputz espresioarekin ere autobiografia bat egingo bagenu konturatuko ginateke eskolak ez diola batere garrantziarik ematen. Beraz, izan gaitezen gu eredu eta jarri gaitezen lanean besteen aginduei itxoin gabe (orain arte bezela...).

IKASGAIAREN HELBURUA

Ikasgai honen helburua elkar ikaskuntza proiektu batean parte hartzea da. Modu honetara gure jakintza handitzeko aukera dugu, besteek dakitena ikusiz eta aldi berean gurea besteei erakutsiaz, aberasgarria eta erabilgarria izan daiteke guztiontzat. Elkarlan bat izango litzateke, ideia aniztasunak duen garrantzia kontutan izanik, besteen ekarparpenek duten garrantzia kontuan izanik. Lan aktibo bat da, etorkizuneko irakasleak izango garenok jarraitu beharreko bidea.

Ikasgai honek mugarik gabeko sormena bultzatzea du helburu. Honek eragin zuzena izango du guregan eta gure etorkizuneko ikasleengan.

KAIXO!

Ostirala da. Amaia ta Leire gara ta oantxen, gure lehenengo bloga sortu dugu edo uste dugu. Aurrerantzean hemen idatziko ttugu gure taldeko paranoiak. Jonek ta Estibalitzek ez dakite oandik blogaren existentziaz. Flipatu ingo dute. Ta geio oandik, taldeko argazkia zintzilitakakatuko dugula esaten diegunean. Toma! Hemendik aurrera, kamara lepotik zintzilikaturik eamango deu. Japonesak bezela (behera estereotipoak, jeje!).